معاملات فیوچرز در فارکس چیست؟ + آموزش کامل ترید فیوچرز (Futures)

معاملات فیوچرز چیست؟

معاملات فیوچرز (Futures Trading) یا قراردادهای آتی در فارکس یکی روش معاملاتی در بازارهای مالی است که در آن دو معامله گر قرارداد متعهد میشوند در زمان مشخصی در آینده به قیمتی که توافق شده، دارایی را مبادله کنند. این معاملات که عمدتاً در بازارهای کالا، ارزهای دیجیتال و شاخص‌های بورسی انجام می‌شوند، به سرمایه گذاران امکان می‌دهند از نوسانات قیمتی سود ببرند یا ریسک‌های خود را مدیریت کنند. معاملات فیوچرز به سرمایه گذاران اجازه میدهد تا با قفل کردن قیمت دارایی‌ها، از نوسانات قیمتی سود ببرند یا ریسک‌های مرتبط با تغییرات قیمت را مدیریت کنند.

برای مثال: فرض کنید شما یک معامله‌گر هستید و پیش بینی می‌کنید که ارزش یورو در برابر دلار آمریکا در ماه‌های آینده افزایش خواهد یافت. شما یک قرارداد فیوچرز EUR/USD خریداری می‌کنید که تاریخ انقضای آن سه ماه بعد است و قیمت توافقی آن 1.1000 تعیین شده است. این قرارداد به شما اجازه می‌دهد که در تاریخ انقضا، 100,000 یورو را با نرخ 1.1000 دلار مبادله کنید.

حال اگر تا تاریخ انقضا نرخ EUR/USD به 1.1500 افزایش یابد، شما می‌توانید قرارداد خود را به قیمت بازار بفروشید و از اختلاف نرخ سود کنید. اگر هم نرخ ارز کاهش یابد، شما ضرر خواهید کرد. این قراردادها معمولاً از طریق بورس‌های فیوچرز، مانند بورس کالای شیکاگو (CME)، معامله می‌شوند و امکان استفاده از لوریج و دریافت سود یا زیان بالایی دارند.

بازار فیوچرز چیست؟

بازار فیوچرز (Futures Market) یک بازار مالی تخصصی است که در آن قراردادهای آتی (Futures Contracts) خرید و فروش می‌شوند. در این بازار، معامله گران به جای خرید و فروش مستقیم دارایی‌ها، قراردادهایی را مبادله می‌کنند که متعهد به خرید یا فروش دارایی مشخصی در تاریخ و قیمت از پیش تعیین شده‌ای هستند.

بازار فیوچرز از دو نوع معامله‌گر اصلی تشکیل می‌شود:

1. پوشش دهندگان ریسک (Hedgers): این افراد یا شرکت‌ها از قراردادهای آتی برای کاهش ریسک ناشی از نوسانات قیمت استفاده می‌کنند. به عنوان مثال، کشاورزان می‌توانند قیمت محصولات آینده خود را از قبل قفل کنند تا از زیان‌های احتمالی در صورت کاهش قیمت جلوگیری کنند.
2. سفته بازان (Speculators): این معامله‌گران به دنبال کسب سود از تغییرات قیمتی هستند و معمولاً قصد تحویل فیزیکی دارایی را ندارند. آن‌ها با پیش بینی درست نوسانات قیمت می‌توانند از تغییرات قیمتی سود ببرند.

بازار قرارداد های آتی به دلیل وجود استاندارد سازی قراردادها، شفافیت بالا و نقدشوندگی قوی محبوبیت بسیار بالایی پیدا کرده است.

تاریخچه معاملات فیوچرز

معاملات فیوچرز از قدیمی‌ترین روش های تجارت در جهان محسوب می‌شود که ریشه آن به تمدن‌های باستانی بازمی‌گردد. در ابتدا، این قراردادها در بازارهای کشاورزی مورد استفاده قرار می‌گرفتند. کشاورزان و خریداران محصولات کشاورزی برای مدیریت ریسک نوسانات قیمت، قراردادهایی برای تحویل کالاها در آینده تنظیم می‌کردند. به عنوان مثال، در ژاپن قرن هفدهم، معاملات فیوچرز برای برنج در بازار دوجیما (Dojima Rice Exchange) انجام می‌شد و به عنوان یکی از اولین بورس‌های رسمی فیوچرز شناخته می‌شود.

در قرن نوزدهم، این مفهوم در ایالات متحده گسترش یافت و بورس کالای شیکاگو (Chicago Board of Trade – CBOT) در سال 1848 تاسیس شد. در این بازار، قراردادهای استاندارد شده برای تحویل گندم، ذرت و سایر کالاها تنظیم می‌شدند. با گذر زمان، بازار فیوچرز از کالاهای کشاورزی فراتر رفت و ابزارهایی مانند فلزات گران‌بها، انرژی و فارکس را شامل شد.

تفاوت اسپات و فیوچرز

تفاوت در زمان تسویه و مالکیت: معاملات اسپات (Spot) و فیوچرز (Futures) در زمان تسویه و انتقال مالکیت دارایی تفاوت دارند. در معاملات اسپات، خرید و فروش دارایی به صورت فوری انجام می‌شود و انتقال مالکیت بلافاصله در زمان معامله صورت می‌گیرد. برای مثال: در بازار فارکس اسپات، وقتی جفت ارزی مثل EUR/USD را خریداری می‌کنید، ارز پایه (یورو) بلافاصله به کیف پول شما اضافه می‌شود. اما در معاملات فیوچرز، قراردادها بر مبنای تحویل یا تسویه دارایی در تاریخی مشخص در آینده انجام می‌شوند. در این نوع معاملات، شما مالک دارایی واقعی نمی‌شوید بلکه صرفا یک تعهد مالی بر قیمت آینده آن را انجام می‌دهید.

تفاوت در کاربرد و ریسک: معاملات اسپات عمدتاً برای کسانی مناسب است که قصد دارند دارایی را فوراً خریداری کرده و نگهداری کنند، مانند سرمایه گذاران بلندمدت. اما معاملات فیوچرز به دلیل وجود لوریج و قابلیت استفاده از هج یا سفته‌بازی (Speculation)، بیشتر توسط معامله گران حرفه‌ای استفاده می‌شود. در فیوچرز، ریسک بالاتری به دلیل نوسانات قیمت و الزام به مارجین کال (Margin Call) وجود دارد، در حالی که در اسپات، ریسک به تغییرات قیمت محدود می‌شود. این دو نوع معامله به نیازها و استراتژی‌های مختلف سرمایه‌گذاران و معامله‌گران پاسخ می‌دهند.

ترید فیوچرز

برای اینکه بتوانید از قابلیت ترید فیوچرز استفاده کنید باید مراحل زیر را انجام دهید:

1. انتخاب بازار: ابتدا باید بازار مورد نظر خود، مانند ارز دیجیتال، کالا یا فارکس را انتخاب کنید.
2. افتتاح حساب فیوچرز: بسیاری از پلتفرم‌های معاملاتی، مانند Binance یا CME حساب‌های مخصوص ترید فیوچرز ارائه می‌دهند. افتتاح حساب شامل تنظیمات مرتبط با اهرم و مدیریت مارجین است.
3. انتخاب لوریج: لوریج به شما امکان می‌دهد با مبلغ کمتری از سرمایه، حجم بالاتری معامله کنید. این ابزار سود و زیان شما را چند برابر می‌کند.
4. باز کردن پوزیشن: می‌توانید پوزیشن خرید (Long) باز کنید اگر انتظار دارید قیمت افزایش یابد، یا پوزیشن فروش (Short) باز کنید اگر پیش بینی شما کاهش قیمت است.
5. مدیریت ریسک: استفاده از محدودیت هایی مثل حد ضرر (Stop Loss) و حد سود (Take Profit) برای مدیریت زیان و قفل کردن سود ضروری است.
6. تسویه یا بستن معامله: معامله را می‌توانید قبل از تاریخ انقضا ببندید یا آن را تا زمان انقضا نگه دارید، که در این صورت تسویه بر اساس شرایط قرارداد انجام می‌شود.

با انجام این مراحل شما میتوانید ترید فیوچرز انجام دهید.

تفاوت مارجین و فیوچرز

تفاوت اصلی مارجین و فیوچرز در نوع کاربرد و ساختار معاملات آن‌هاست. مارجین به سرمایه‌ای اشاره دارد که معامله‌گر به عنوان وثیقه برای استفاده از لوریج در معاملات نیاز دارد، در حالی که معاملات فیوچرز بر پایه قراردادهای آتی است که متعهد به خرید یا فروش دارایی در تاریخ و قیمت مشخصی در آینده هستند. مارجین معمولاً در معاملات مستقیم دارایی‌ها استفاده می‌شود، اما در فیوچرز، معامله‌گران عمدتاً از تغییرات قیمتی برای سودآوری استفاده می‌کنند. همچنین، در فیوچرز تاریخ انقضای قرارداد وجود دارد، اما در معاملات مارجین چنین محدودیتی وجود ندارد.

در صورت علاقه میتوانید مقاله فیوچرز پرپجوال چیست را نیز مطالعه کنید.

تفاوت فارکس و فیوچرز

فارکس بازاری غیرمتمرکز و 24 ساعته برای خرید و فروش ارزهای خارجی است که در آن معامله‌گران مستقیماً جفت ارزها (مانند EUR/USD) را مبادله می‌کنند. اما فیوچرز بازاری متمرکز و ساختارمند است که در آن قراردادهای آتی برای خرید یا فروش دارایی‌ها (مانند کالاها، ارزها، یا شاخص‌ها) با تاریخ و قیمت مشخص معامله می‌شوند.

در فارکس، معاملات معمولاً به صورت لحظه‌ای (Spot) انجام می‌شود و دارایی واقعی جابه‌جا می‌شود، اما در فیوچرز، معامله‌گران معمولاً قصد تحویل فیزیکی ندارند و بیشتر روی نوسانات قیمتی قراردادها سرمایه‌گذاری می‌کنند. همچنین فارکس بازار نقدشونده‌تری است و امکان معامله در هر لحظه فراهم است، در حالی که فیوچرز محدود به ساعات فعالیت بورس‌های مرتبط است. علاوه بر این، فارکس بیشتر برای تجارت ارزها استفاده می‌شود، اما فیوچرز طیف گسترده‌ای از دارایی‌ها، از کالاها گرفته تا شاخص‌های مالی، را پوشش می‌دهد.

آنچه که از مقاله فیوچرز یا قرارداد آتی آموختیم:

فیوچرز یا قرارداد آتی به دلیل تنوع دارایی‌های قابل معامله، ساختار استاندارد شده و امکان استفاده از ابزارهایی مانند اهرم مالی، به یک انتخاب مناسب برای معامله گران حرفه‌ای تبدیل شده است. در این مقاله بطور کامل تمامی موارد مربوط به بازار فیوچرز و نحوه ترید را به شما آموزش داده ایم.